อภิธานศัพท์ ทศชาติฉบับการศึกษาพิเศษ (ผู้บกพร่องทางการได้ยิน)

 

ภาพประกอบการเรียนรู้ ข 1

โดยเอ็ม รุทรกุล

กฎแห่งกรรม คือ กฎที่แสดงให้เห็นถึงเหตุและผลของการกระทำใดๆ ของมนุษย์ เช่น ใครกระทำกรรมอันใดไว้ ดีหรือชั่วก็ตาม บุคคลผู้กระทำนั้นจักต้องเป็นผู้รับผลของกรรมนั้นๆ เสมอ 

กตัญญู คือ การรู้คุณผู้มีบุญคุณ เช่น บุญคุณของพ่อแม่ บุญคุณของครูอาจารย์ บุญคุณของเพื่อนที่ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน บุญคุณของแผ่นดินที่ให้ที่อยู่ที่ทำกิน ฯลฯ

กรรม คือ การกระทำที่ส่งผลร้ายมายังปัจจุบัน หรือในอนาคต, ผลของการกระทำที่เรียกว่า “ผลกรรม”

กรรมชั่ว คือ การกระทำที่เป็นบาปหรือเป็นอกุศล ไม่ว่าจะทำด้วยทางกาย (การกระทำ) วาจา (คำพูด) และใจ (ความคิด)

กรรมดี คือ การกระทำที่เป็นบุญหรือเป็นกุศล ไม่ว่าจะทำด้วยทางกาย (การกระทำ) วาจา (คำพูด) และใจ (ความคิด)

กระดานกล ในที่นี้หมายถึงแผ่นพื้นไม้ที่ทำกลไกไว้ให้ผู้เดินตกลงไปโดยไม่รู้ตัว

กลางเมือง คือ สถานที่ซึ่งเป็นจุดกึ่งกลางเมือง

กษัตริย์ คือ พระราชา ภรรยา ลูก หลาน และญาติต่าง ๆ ของพระราชา

กิเลส คือ สิ่งที่ทำให้ใจเศร้าหมอง มี ๓ ประการ ได้แก่ โลภะ (ความโลภ) โทสะ (ความโกรธ) และโมหะ (ความหลง)

แก้ววิเศษ คืออัญมณีในตำนานต่าง ๆ ที่ว่ามีอำนาจในการให้โชคลาภ  หรือเวทมนต์ในการเนรมิตสิ่งต่าง ๆ ให้ได้ดังใจเจ้าของผู้ครอบครอง

แก้วมณีนาคสวาท หรือ แก้วมณีนาคราช หมายถึงแก้ววิเศษที่เป็นของพญานาค มีอำนาจวิเศษ บันดาลโชคลาภให้ต่าง ๆ และสามารถป้องกันทำให้งูกลัวไม่กัดได้

เกี้ยวพาราสี เป็นสำนวนหมายถึง พูดแทะโลมเชิงชู้สาว, การเข้าไปตีสนิททำให้เขารัก หรือการจีบสาว

เกษียณอายุราชการ คือ การหมดอายุราชการที่ถูกกำหนดขึ้นว่าเป็นอายุที่มากที่สุดที่สามารถรับราชการได้

ขันติ คือ ความอดกลั้นต่อสิ่งที่ไม่พอใจ, ความอดทน, ความอดทนเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่ดีงาม.

ขันติธรรม ในที่นี้หมายถึง คุณความดีคือการมีความอดกลั้น,ขันติ

ขอทาน คือ ผู้ที่เลี้ยงชีพด้วยการขอเงินและสิ่งต่าง ๆ จากผู้อื่น

ของหลวง คือ สมบัติและทรัพย์สินของราชการ แต่ในที่นี้หมายถึงสิ่งของทรัพย์สินของพระราชา

ข้าราชการ ในที่นี้หมายถึง ผู้ที่ทำงานในราชสำนัก

เขาวงกต คือ ชื่อภูเขาลูกหนึ่งซึ่งมีทางเข้าออกวกวนอาจทำให้หลงทางได้ ในเรื่องมหาเวสสันดรชาดก กล่าวว่าอยู่ในป่าหิมพานต์ ในหุบเขาหิมาลัย เป็นที่พระเวสสันดรไปตั้งกระท่อมอยู่กับครอบครัวเมื่อถูกเนรเทศจากแคว้นสีพี

ครรภ์ คือ มดลูกของสตรีที่เป็นที่อยู่ของทารกก่อนคลอด

ครองแผ่นดิน ในที่นี้หมายถึง ได้รับอำนาจและตำแหน่งให้ปกครองแผ่นดิน

ครองราชย์ ในที่นี้หมายถึง ได้รับอำนาจและราชสมบัติสำหรับการเป็นพระราชา

ครุฑ คือ ราชาแห่งนกในตำนานอินเดีย เชื่อว่าได้อิทธิพลมากจากนกอินทรีศักดิ์สิทธิ์ในตำนานของชาวอารยัน

คุณธรรม คือ ความดีงามที่ถูกปลูกฝังขึ้นในจิตใจ หรืออุปนิสัยอันดีงามซึ่งสั่งสมอยู่ในดวงจิต

ความเลื่อมใส คือ มีความเชื่อถือ มีความศรัทธา หรือเห็นชอบด้วย

ค่าไถ่ คือ ทรัพย์สิน หรือประโยชน์ที่เรียกตอบแทนเพื่อแลกเปลี่ยนกับอิสรภาพของผู้ถูกจับกุมเป็นทาส หรือลักพาตัว

แคว้น คือ ดินแดนที่มีหลายเมืองรวมกันคล้ายกับมลรัฐในปัจจุบัน

งมงาย คือ หลงเชื่อโดยไม่มีเหตุผล และไม่ยอมฟังความคิดของคนอื่น

จริยธรรม ในที่นี้หมายถึง คุณความดีแห่งการมีความประพฤติที่ดีงามเพื่อประโยชน์สุขของตนเองและสังคม

เจ้าชาย คือ ลูกชายของพระราชา

เจ้าเมือง คือ พระราชา

ฉกษัตริย์ (ฉอ-กะ-สัด หรือ ฉ้อ-กะ-สัด) คือ กษัตริย์ทั้ง 6 คน ได้แก่ พระราชาสัญชัย พระมเหสีผุสดี พระเวสสันดร พระชายามัทรี พระราชนัดดากัณหา และพระราชนัดดาชาลี  

ชักแม่น้ำทั้ง 5 ในที่นี้คือสำนวนมีความหมายโดยนัยคือ ยกเหตุผลมาหว่านล้อม ยกยอก่อน แล้วจึงหันเข้าหาจุดประสงค์ (ซึ่งแม่น้ำทั้งห้าความหมายโดยตรงคือ ปัญจมหานที ซึ่งเป็นแม่น้ำในประเทศอินเดียเหนือที่ถูกกล่าวถึงในเรื่องพระเวสสันดรชาดก)

ช็อก (ตกใจ)  คือ ตกใจมากจากเรื่อที่ไม่คาดคิด

ช็อก (ตาย) คือ อาการที่อวัยวะต่าง ๆ ของร่างกายทำงานไม่ได้จนร่างกายหมดสติ หรือถึงแก่ชีวิต

ช้างเผือก คือ ช้างที่มีสีผิวอ่อนผิดปกติเนื่องจากกรรมพันธุ์ซึ่งเกิดขึ้นได้กับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ เช่น คนเผือก วัวเผือก ลิงเผือก หรือนกยุงขาว ซึ่งมีลักษณะของร่างกายผิวซีดขาว หรืออ่อนลงผิดจากธรรมชาติ

ชีเปลือย ในที่นี้หมายถึง นักบวชฮินดูจำพวกหนึ่งไม่นุ่งผ้า เปลือยกาย

โชคชะตา ในที่นี้หมายถึงวิถีชีวิต หรือเหตุการณ์ที่ถูกกำหนดให้เป็นไปตามกรรม หรือเคราะห์กรรมตามความเชื่อของศาสนาและโหราศาสตร์

โชคร้าย คือ สิ่งที่นำผลร้ายหรือไม่ดีมาให้โดยไม่ได้คาดหมาย 

เฒ่าหัวงู เป็นสำนวนหมายถึง คนอายุมาก คนชราที่ชอบจีบ หรือเรียกร้องความรักจากหญิงสาวที่อายุน้อยกว่า

ตั้งครรภ์ คือ มีการปฏิสนธิ์ของเด็กขึ้นในมดลูก บางครั้งเรียก “ตั้งท้อง” ภาษาวรรณคดีใช้ “ทรงครรภ์” ก็มี คำสแลง “ท้องป่อง” อาการที่ท้องโตเพราะกินมาก หรือพระตั้งครรภ์มีเด็กในท้อง

ตรัสรู้ คือการได้รู้ หรือสำเร็จด้วยองค์ความรู้ เช่นการตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าของเจ้าชาติสิทธัตถะ

ตีบ้านเมือง หมายถึง โจมตีเมือง

ต่างประเทศ คือ ดินแดนอื่น ประเทศอื่น ที่ไม่ใช่ประเทศของตน

ตุลาการ คือ ผู้มีอำนาจและหน้าที่ในการพิจารณาพิพากษาอรรถคดี เมื่อเวลาอยู่ในศาลมีตำแหน่งสูงสุดเรียกว่า “ผู้พิพากษ”

ดอกไม้ทอง ในที่นี้หมายถึง ดอกไม้ที่สร้างหรือประดิษฐ์ขึ้นมากจากทองคำ

ดาบส หรือพระดาบส คือ นักบวชถือศีลในป่า เป็นคำเรียกฤๅษี

ดาบสินี คือ ผู้หญิงผู้ถือบวชอยู่ในป่า หรือภรรยาของดาบส เป็นคำเรียกฤๅษิณี

ดาวดึงส์ หรือ อินทรโลก คือ สวรรค์ที่อยู่บนยอดเขาพระสุเมรุ เชื่อว่าเป็นสวรรค์ชั้นที่ 2 มีพระอินทร์เป็นผู้ปกครองเมืองมีเทวดา 33 ตนเป็นบริวาร มีเจดีย์จุฬามณีที่บรรจุมวยผมและพระเขี้ยวแก้วเบื้องขวาของพระพุทธเจ้า มีช้าง 33เศียรเอราวัณ มีต้นปาริชาต ฯลฯ เชื่อว่าสวรรค์ชั้นนี้อยู่สูงกว่าดวงดาวต่าง ๆ และพระอาทิตย์ และจันทร์ ซึ่งเวียนรอบเขาพระสุเมรุ

ดุสิต หรือ ดุสิตา พุทธเกษตร คือสวรรค์ที่อยู่เหนือชั้นดาวดึงส์ขึ้นไป ชื่อว่าเป็นที่พระโพธิสัตว์ (เจ้าชานสิทธัตถะ) จะมาเกิดภายหลังจึงลงมาเกิดในโลกมนุษย์ เพื่อตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า

ทรง ในที่นี้แปลว่า มี ตั้งอยู่ เช่น ทรงคุณค่า (มีคุณค่า) ทรงธรรม (ตั้งอยู่ในคุณธรรม) ขี่หรือนั่งบนสัตว์ที่ใช้เป็นพาหนะ เช่น ทรงม้า (ขี่ม้า) ทรงช้า (ขี่ช้าง) ทรงรถม้า (นั่งบนรถม้า)

ท่าเรือ คือ ที่จอดเรือไว้ เตรียมขนถ่ายสินค้าให้เรือแล่นออกไป หรือรอรับให้เรือมาจอดเพื่อส่งสินค้ามาค้าขาย

ท่าเรืออินเดียโบราณ คือ ท่าเรือที่ใช้ออกเดินเรือค้าขายมาช่องแคบมะละกา แถบชวามลายู และจีนมาแต่ครั้งโบราณ มีหลายท่าเรือ เช่น ท่าเรือเมืองเชนไน (เมืองเจ้าเซ็น ในเรื่องพระอภัยมณี สมัย รัชกาลที่ 2 ของไทย) ท่าเรือวิสาขาปัฏฏิณัม ในอันธรประเทศ (สมัยพุทธกาลคือส่วนหนึ่งของแคว้นกลิงคะ) เป็นต้น

ทาน คือ การให้ หรือสิ่งของที่ให้

ทานบารมี ในที่นี้คือ คุณความดีที่เป็นเลิศสูงสุดด้วยการให้

ทำสมาธิ คือ การยืน เดิน นั่ง นอน เคลื่อนไหว หรือหยุดนิ่งในท่าทางใดท่าทางหนึ่งพร้อมกับการใช้ปัญญานึกคิดเกี่ยวกับหลักธรรมต่าง ๆ หรือสถานการณ์ต่าง ๆ ที่ผ่านมา ที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต อย่างมีสติ ด้วยกระทำจิตให้นิ่งด้วยการกำหนดจิตกับภาพนิมิตที่สร้างขึ้นในใจ การตรวจสอบลมหายใจ การเพ่งมองวัตถุ หรือเปลวเทียน ฯลฯ โดยไม่สนใจกับสถานการณ์ต่าง ๆ จากสิ่งแวดล้อมรอบตัว ที่อาจรบกวนการทำจิตให้นิ่ง

ท้าว คือผู้เป็นเจ้า ผู้นำ หรือเจ้านาย แต่ในที่นี้หมายถึง พระราชา

ทาส มีสองความหมาย 1) ความหมายแรก หมายถึง คนรับใช้ทั่วไป ที่ขายตนเอง ถูกจับกุม หรือลักพาตัวไปจากธุรกิจการค้ามนุษย์ แล้วบังคับให้เป็นทาส 2) ความหมายที่สองคือ ผู้ยอมกายถวายตัวให้กับสิ่งที่เชื่อถือ หรือยอมตนให้ตกอยู่ในอำนาจของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น ทาสยาเสพติด ทาสเงิน ทาสความรัก เป็นต้น

ทิศาปราโมกข์ คือ ผู้เป็นประธานในทิศ, อาจารย์ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังไปทุกทิศ, อาจารย์ใหญ่ประจำถิ่น

ที่ปรึกษา หมายถึง ตำแหน่งหน้าที่ให้คำแนะนำ การแก้ปัญหา การทำงานต่าง ๆ

ทูต คือ ผู้ทำหน้าที่นำข้อความ หรือข่าวสารไปแจ้งทั้ง ๒ ฝ่าย, ผู้สื่อสาร, ผู้ที่ได้รับมอบหมาย หรือแต่งตั้งอย่างเป็นทางการให้เป็นผู้แทนไปยังต่างประเทศเพื่อเจรจา หรือเจริญสันถวไมตรีเป็นทางราชการ

ทูตสันถวไมตรี คือ เป็นบุคคลตัวแทนผู้สนับสนุนสาเหตุที่เฉพาะเจาะจง หรือปัญหาระดับโลก ปัจจุบันมักแต่งตั้งบุคคลสาธารณะผู้มีชื่อเสียงโดดเด่นเช่นดารา นักธุรกิจให้ช่วยดำเนินงานจิตอาสาเพื่อสังคมต่าง ๆ หรือให้เกียรติแสดงความคิดเห็นในเวทีระดับโลก แต่ก็อาจจะใช้สัตว์หายากซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของประเทศได้ เช่น ประเทศจีนใช้หมีแพนด้ายักษ์เป็นทูตสันถวไมตรี

ทูล หรือ กราบทูล หมายถึง บอกให้รู้

เทวดา เทพ หรือสุระ คือ อมนุษย์ที่มีความเป็นทิพย์ อยู่ในสวรรค์ หรือเป็นพวกเดียวกับพระอินทร์ เช่นพวกรุกขเทวดา เทพอารักษ์ในที่ต่าง ๆ ในโลกมนุษย์ ที่เป็นศัตรูกับพวกอสูร หรือ อสุระ

นักเลง คือ ผู้ฝักใฝ่หรือคลั่งไคล้ในสิ่งนั้น ๆ เช่น นักเลงปืน นักเลงสุรา

นักเลงใหญ่ หรือนักเลงโต คือ อันธพาล, ผู้เกะกะระราน

นรก คือ ดินแดนหลังความตายซึ่งเป็นดินแดนแห่งความทุกข์สำหรับคนที่ทำความชั่วเมื่อตายไปวิญญาณจะไปอยู่เป็นสัตว์นรกชดใช้บาปที่ตนก่อในโลกนี้

นางกำนัล ในที่นี้หมายถึง ผู้หญิงในวังที่ถูกเกณฑ์หรือคัดเลือกมาเพื่ออยู่งานที่รับใช้พระราชา และพระญาติ โดยที่ยังไม่ถือว่าเป็นชายา (ภรรยา) ของพระราชา และพระญาติ บางครั้งเรียกว่า “นางใน” หรือ “นางข้าหลวง”

นางยักษ์ หรือยักษิณี ในที่นี้หมายถึง อมนุษย์ชอบกินคนแปลงเป็นมนุษย์ได้ ที่เป็นยักษ์ผู้หญิง

นางสนม ในที่นี้หมายถึง นางในที่ได้รับความโปรดปรานจากพระราชา หรือพระญาติผู้หญิง ที่แต่งตั้งให้เป็นเจ้าจอมมารดา (มีลูกกับพระราชา) หรือเจ้าจอมอยู่งาน (ถวายตัวร่วมห้องนอนกับพระราชา) มีตำแหน่งสูงมากกว่านางกำนัลทั่วไป

 เนกขัมมะ หมายถึง การบวช

เนกขัมมบารมี ในที่นี้หมายถึง คุณธรรมและจริยธรรมที่โดดเด่นที่สุด เพราะการบวช

เนรเทศ คือ ขับไล่ให้ออกไปจากถิ่น, บังคับให้ออกไปจากประเทศหรือถิ่นที่อยู่ของตน

บาดเจ็บสาหัส คือ บาดเจ็บรุนแรงจนเกือบถึงแก่ชีวิต

บาดาล คือ พื้นที่ใต้ระดับผิวดินลงไป เรียกนํ้าที่สูบจากใต้ดินที่ลึกไม่ตํ่ากว่า ๑๐ เมตรว่า นํ้าบาดาล

บาดาลโลก คือ ดินแดน หรือโลกที่อยู่ใต้พื้นดิน และใต้น้ำ

บาป ในที่นี้หมายถึง ความเลวทราม การทำชั่ว และการกระทำที่ผิดหลักคำสอนหรือข้อห้ามในศาสนา

บำเพ็ญ คือการกระทำเพื่อให้ดี ให้เสร็จสิ้นหรือสมบูรณ์ มักใช้ในทางศาสนาเช่นบำเพ็ญบุญ บำเพ็ญบารมี

บารมี หรือ ปารมี คือคุณธรรม อำนาจ ความเชื่อถือ หรือผลของผู้เคยบำเพ็ญความดี หรือบุคคลผู้มีอำนาจ แต่ในที่นี้หมายถึงคุณธรรมและจริยธรรมของผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นพระโพธิสัตว์

บุญ ในที่นี้หมายถึง กุศลธรรม และการทำความดีตามหลักคำสอนทางศาสนา, ความประพฤติชอบทางกาย วาจา และใจ

บูชายัญ คือการเซ่นสรวงเทพเจ้าของศาสนาฮินดูโบราณด้วยวิธีฆ่าคนหรือสัตว์เป็นเครื่องบูชา (ซึ่งปัจจุบันเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายอินเดีย และชาวฮินดูส่วนใหญ่มองว่าเป็นพิธีการทางไสยศาสตร์มนต์ดำ ที่ไม่ได้กระทำแล้ว แต่อาจจะยังมีผู้งมงายแอบลักลอบทำให้พื้นที่ชนบทที่ห่างไกลความเจริญ)

ปกครองบ้านเมืองโดยธรรม หมายการปกครองบ้านเมืองด้วยคุณความดีและความยุติธรรมของผู้ปกครอง

ปอกลอก คือ การค่อย ๆ หลอกเอาทรัพย์ไปจนหมด

ปัญจมหานที คือ แม่น้ำสายสำคัญในอินเดียเหนือทั้ง 5 สาย ในสมัยพุทธกาล ได้แก่ คงคา ยมุนา สรภู อจิรวดี และมหี (ปัจจุบัน แม่น้ำคงคา และยมุนา ยังเรียกชื่อเดิม ส่วนแม่น้ำสายอื่น ๆ มีการเปลี่ยนเรียกชื่อใหม่เช่น สรภู ปัจจุบันเรียกว่า ฆาฆรา , อจิรวดี ปัจจุบันคือ รัปติ และมหี ปัจจุบันคือ คันธกะ)

ปัญญา คือ ความรอบรู้, ความฉลาดอันเกิดจากการเรียนรู้ และคิด

ปัญหา คือ ข้อสงสัย, ข้อขัดข้อง, อุปสรรค หรือ คำถาม

ประท้วง คือ กระทำหรือแสดงกิริยาคัดค้านเพราะไม่เห็นด้วยหรือไม่พอใจอย่างยิ่ง

ประทับ คือ สถิตอยู่ อยู่

ประทุษร้าย คือ ทำร้าย, ทำให้บาดเจ็บ หรือ ทำให้เสียหาย

ประสูติ คือ ถือกำเนิด, คลอด

ประหาร คือ ฆ่า

ปลาฉลาม คือ ปลาทะแลขนาดใหญ่มีครีบหลังใหญ่ ตัวมีสีขาวเงิน คราม มีฟันแหลมคมเป็นแฉลกใช้กัดและตัดเหยื่อที่มีขนาดใหญ่ เช่น แมวน้ำ สิงโตทะเล ปลาหมึกยักษ์  และสัตว์ทะเลชนิดต่าง ๆ ที่เป็นอาหารของฉลาม แต่บางครั้งก็มีรายงานว่าฉลามทำร้ายมนุษย์เพราะเข้าใจผิดว่าเป็นแมวน้ำ โดยเฉพาะพวกที่เรือแตกหรือล่มกลางทะเล

ปลาวาฬเพชฌฆาต คือ ไม่ใช่ปลา แต่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเหมือนปลาโลมา มีสีดำ ท้องขาว มีฟันแหลมคม แต่มีอุปนิสัยชอบล่าสัตว์ทะเลเป็นอาหารอย่างดุร้ายเหมือนปลาฉลาม แต่ตัวใหญ่กว่าปลาฉลาม 1 เท่าตัว กินฉลาม เต่าทะเล ฯ เป็นอาหาร ในธรรมชาติไม่ค่อยทำร้ายมนุษย์ นอกจากในสวนน้ำที่จับปลาวาฬเพชฌฆาตมาเลี้ยงจนทำให้เกิดอุบัติเหตุกับผู้ฝึกที่ทำให้มีความเครียด

ปลาฉลามวาฬ คือ ปลาฉลามที่มีลักษณะคล้ายปลาวาฬขนาดเล็ก ซึ่งชอบอาศัยอยู่ในน้ำลึก มีขนาดใหญ่กว่าปลาวาฬเพชฌฆาต กินสัตว์ทะเลขนาดเล็ก เช่น เคย ปลา ฯลฯ เป็นอาหาร ไม่เคยปรากฎว่าทำร้ายมนุษย์

ป่าหิมพานต์ คือ ป่าที่อยู่ในเชิงเขาหิมาลัยใกล้กับอินเดียเหนือติดกับเนปาล และธิเบต ฯ ซึ่งมีตำนานเล่าว่ามีสัตว์แปลกประหลาดต่าง ๆ ที่คนไม่เคยพบเห็นในความเชื่อของพุทธศาสนา ไชนะ และฮินดู ฯ

ปิ่น ในที่นี้หมายถึง เครื่องประดับสำหรับใช้ปักผมที่มวยไว้

ปิ่นทอง คือ ปิ่นปักผมที่สร้างหรือประดิษฐ์ขึ้นมากจากทองคำ

โปรดปราน คือ เอ็นดู, รักใคร่

ผู้ทรงศีล ในที่นี้หมายถึง นักบวช สมณะ ชีพราหมณ์ ต่าง ๆ ที่มีการถือข้อปฏิบัติบางอย่างในการดำรงชีวิตของนักบวชที่เคร่งครัดที่เรียกว่า “ศีล”

ผู้บริสุทธิ์ คือ ผู้ปราศจากความผิด

ผู้พิพากษา คือ ตำแหน่งสูงสุดของผู้ตัดสินคดีในศาล อาจเรียกว่า “ตุลาการ”

ฝนโบกขรพรรษ คือ ฝนสีแดง น้ำฝนวิเศษไม่เปียกผู้ที่ไม่ต้องการให้เปียก (เหมือนน้ำที่ตกลงบนใบบัว) ตกลงแล้วไหลซึมซาบดินหายไปโดยเร็ว (ฝนสีน้ำตาลออกแดง เหลือง และดำ มีการตกในรัฐเกรละของอินเดีย และศรีลังกาปัจจุบันค้นพบว่าการที่ฝนมีสีในอินเดียเกิดจากสปอร์ในอากาศ มีที่มาจากสาหร่ายสีเขียวชนิดหนึ่งจากสกุล Trentepohlia ต่อมาชุดนักวิจัยต่างประเทศระบุสายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตนี้ว่าคือ Trentepohliaannulata)

พัดกระหน่ำ คือ ลมหรือพายุพัดอย่างรุนแรง

พรหมโลก หมายถึง สวรรค์ที่เป็นที่อยู่ของพระพรหมต่าง ๆ  ซึ่งเป็นเทวดาพวกหนึ่ง ส่วนใหญ่พระพรหมทุกตนถือพรหมจรรย์ ไม่มีเพศสัมพันธ์ จึงไม่มีชายา (ภรรยา) ยกเว้นพระพรหมธาดาที่เป็นผู้สร้างโลกมีชายา (ภรรยา) คือพระแม่สรัสวดี

พระกุมาร หมายถึง เด็กที่เป็นลูกของพระราชา

พระชนม์ คือ ชีวิต

พระชายา ในที่นี้หมายถึง ภรรยาของพระราชา เจ้าชาย หรือพระญาติ ที่มีตำแหน่งต่ำกว่าพระมเหสี

พระญาติ คือ เชื้อพระวงศ์ หรือบุคคลที่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับพระราชา

พระธิดา คือ ลูกสาว

พระบิดา พระชนก คือ พ่อ

พระพุทธเจ้าหมายถึง ตำแหน่งศาสดาของผู้นำศาสนาพุทธ ซึ่งมีคำไวพจน์มากมายที่มีความหมายเหมือนกัน เช่น พระพุทธองค์ พระตถาคต พระศาสดา ฯลฯ

พระโพธิสัตว์ หรือโพธิสัตว์ ในที่นี้หมายถึง บุคคลหรือสัตว์ผู้มีปัญญา บารมี และคุณธรรมความดี มากกว่าผู้อื่น ในนิทานชาดก ซึ่งชาดกทั้งหมดในพระไตรปิฎกส่วนใหญ่คืออดีตชาติทั้งหลายของเจ้าชายสิทธัตถะ หรือพระพุทธเจ้าในความเชื่อของศาสนาพุทธ (ในขณะที่นิกายมหายานจะนับถือพระโพธิสัตว์กวนอิมด้วย ซึ่งเป็นพระโพธิสัตว์อื่นไม่ใช่ เจ้าชายสิทธัตถะหรือพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน)

พระยานาค หรือ พญานาค ก็ว่า (พญา เขียนแบบเขมร และคำไทยโบราณ) หมายถึงงูใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวรรณคดีไทยว่า มีแก้ววิเศษ สามารถแปลงเป็นมนุษย์ได้ บางตนมีอำนาจเวทมนตร์มากเหมือนเทวดา แต่จุดเด่นของร่างกายพระยานาคในวรรณคดีคือ มีส่วนผสมพิเศษของงูพิษหลายชนิดเข้าด้วยกันคือ สามารถพ่นพิษร้าย (เหมือนงูเห่าพ่นพิษ) แผ่แม่เบี้ยได้เหมือน (งูจงอาง) แต่มีงอนหรือเขาเหมือนงูพิษบางชนิดในทวีปยุโรป (nose-horned viper)

พระยาครุฑ หรือ พญาครุฑ ก็ว่า (พญา เขียนแบบเขมร และคำไทยโบราณ) คือนกยักษ์ในวรรณคดีมีอำนาจมาก และเป็นศัตรูของพระยานาค เพราะมักจับพระยานาคต่าง ๆ กินเป็นอาหาร

พระมารดา พระชนนี คือ แม่

พระราชธิดา พระธิดา หรือธิดา คือ ลูกสาว

พระราชนัดดา คือ หลานของพระราชา

พระราชโอรส พระโอรส หรือโอรส คือ ลูกชาย

พระราชา หมายถึง ผู้ปกครองเมือง และแคว้นต่าง ๆ

พระลานหลวง คือ พื้นที่ว่างที่เป็นลานใกล้พระราชวังขอพระราชาที่ใช้ประกอบพิธีต่าง ๆ ในเรื่องนี้เป็นสถานที่ใช้ฆ่าคนบูชายัญ

พระมเหสี หรือมเหสี คือ ภรรยาของพระราชาที่มีตำแหน่งสูงสุด

พระอนุชา คือ น้องชาย

พระอินทร์ คือ ผู้ปกครองเทวดาต่าง ๆ อาศัยอยู่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ หรืออินทรโลก มีสายฟ้าเป็นอาวุธ ทรงช้างเอราวัณ มีคำเรียกหลายชื่อเช่น ท้าวพันตา ท้าวโกสีย์ ท้าวสหัสนัย พระวัชรปาณี เป็นต้น

พระโอรส หรือ โอรส แปลว่า ลูกชาย

พราน คือ คนผู้มีอาชีพล่าสัตว์ป่าเลี้ยงชีพ

พราหมณ์ คือ วรรณะหนึ่งตามความเชื่อในศาสนาฮินดูว่าเป็นวรรณะที่มีหน้าที่ทำพิธีบูชาเทพเจ้าต่าง ๆ และเป็นครูสอนศาสนาและศิลปวิทยาความรู้ต่าง ๆ ที่มีรากฐานจากคัมภีร์พระเวททั้ง 4 ได้แก่

1) ฤคเวท ใช้สรรเสริญและสวดปลุกพระเจ้า

2) สามเวท ใช้ขับกล่อมเวลาถวายน้ำโสม (เหล้าที่มักจากต้นโสมชนิดหนึ่ง)

3) ยชุรเวท ใช้สวดประกอบพิธีสำคัญทางศาสนาต่าง ๆ ของฮินดูเช่น พิธีอัศวเมธ (ฆ่าม้าบูชายัญหลังปล่อยให้วิ่งไปประเทศต่าง ๆ แล้วชวนประเทศต่าง ๆ เหล่านั้นให้ทำสงครามด้วยตามสมัครใจ เป็นเวลา 1 ปี)

4) อาถรรพเวท เป็นเวทมนตร์ที่ทำให้เกิดสิริมงคลกับตนเอง และป้องกันศัตรู

นอกจากนี้พวกพราหมณ์ยังได้ประพันธ์คัมภีร์ซึ่งเป็นศิลปะความรู้ทางด้านต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น มนูธรรมศาสตร์ (กฎหมาย) นาฏยศาสตร์ (การเต้นรำ) แพทยศาสตร์ (การแพทย์)  โหราศาสตร์ และวรรณคดีต่าง ๆ เพื่อใช้ในงานด้านการศึกษา

ภพภูมิ ในที่นี้หมายถึง ดินแดน สถานที่เกิด หรือสภาวะและสภาพการเกิดเป็น คน สัตว์ เทวดา ยักษ์ นาค ครุฑ ฯลฯ ในนิทาน เป็นต้น

ภูตป่า คือ อมนุษย์ต่าง ๆ ในป่า หรือภูตผีในป่า

มงคล คือ สาเหตุแห่งความเจริญ หรือสิ่งซึ่งถือว่าจะนำสิริและความเจริญมาสู่และป้องกันไม่ให้สิ่งที่เลวร้ายมากล้ำกราย

มนุษย์กินคน คือ มนุษย์เผ่าหนึ่งที่มีประเพณีฆ่าเชลยศึกกินเป็นอาหาร, ฆาตกรผู้ป่วยทางจิตที่ฆ่าคนอื่นเพื่อกินเป็นอาหาร

มัวเมา คือ หลงละเลิง

มดลูก คืออวัยวะภายในของสตรีที่ให้ปฏิสนธิกำเนิดทารก จากการผสมของไข่ที่มาจากรังไข่ของสตรี และเชื้อสเปิร์มจากน้ำอสุจิของบุรุษ

มหาชาติ คือ คือชาติหรือชาดกที่ได้ชื่อว่ายิ่งใหญ่สุด เพราะเป็นชาติสุดท้ายก่อนที่พระโพธิสัตว์จะมาเกิดเป็นเจ้าชายสิทธัตถะ

มาตุลี หรือ พระมาตุลี คือ เทวดาผู้ทำหน้าที่เป็นคนขับรถศึกให้พระอินทร์ เรียกว่าเป็น สารถี (คนขับรถ) ของพระอินทร์

มีระดู หรือ มีเมนส์ คือมีการขับเลือดจากช่องคลอดเนื่องจากการหลุดลอกของเยื้อในฝนังมดลูก ซึ่งไม่มีการปฏิสนธิ ทุก ๆ เดือน ดังนั้นจึงเรียกว่า มีรอบเดือน

มีวิสัยทัศน์ คือ  การมองการณ์ไกล ปัจจุบันหมายถึง การคิดคาดคะเนถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตหลายสิบปี ทำให้กำหนดเป้าหมายของหน่วยงานตนเองได้ถูกต้อง เพราะความฉลาดของบุคคลที่เป็นผู้นำ

เมตตา คือ ความเห็นใจ รัก และเอ็นดูหวังให้ผู้อื่นมีความสุข

แม่ทัพ คือ ผู้ทำหน้าที่คุมกองทัพ, นายทัพ

เมืองขึ้น คือ ประเทศ ที่อยู่ในปกครองของประเทศอื่น

เมืองนาค คือดินแดนของพวกงูและพระยานาคต่าง ๆ ใต้ดิน ใต้น้ำหรือบาดาลโลก

เมืองหลวง คือ เมืองที่เป็นศูนย์กลางความเจริญ และการปกครองของประเทศ มลรัฐ หรือแคว้น

ยักษ์ คือ เป็นอมนุษย์พวกหนึ่งที่เป็นเทพพื้นเมืองของอินเดีย ในศาสนาไชนะยักษ์คือเทพารักษ์พวกหนึ่งที่เป็นเทพชั้นรอง บางตนอาศัยอยู่บนต้นไม้ ในวรรณคดีฮินดูยักษ์เป็นพวกเดียวกับเทวดา คำว่ายักษ์แปลว่ายิ่งใหญ่ ส่วนใหญ่ยักษ์มีหน้าตาสวยงาม ในวรรณคดีบาลีหรือพุทธศาสนา ยักษ์เป็นอมนุษย์ตัวใหญ่ หน้าตาหน้ากลัว กินสัตว์ต่าง ๆ และคนเป็นอาหาร

ยักษ์กินคน คือ ยักษ์ที่ปรากฏในวรรณคดีพุทธศาสนา และวรรณคดีไทย ยักษ์พวกนี้ตัวใหญ่ หน้าตาดุร้ายมีเขี้ยวใหญ่เหมือนหมูป่า แต่สามารถแปลงเป็นคนได้ ชอบกินคนเป็นอาหาร

ยักษิณี ในวรรณคดีฮินดูเป็นอมนุษย์พวกหนึ่งในป่าหิมพานต์เป็นบริวารของท้าวกุเวรที่เป็นสตรี มีหน้าตาสวยงาม ในนิทานไชนะอธิบายว่าเป็นนางเทพารักษ์พวกหนึ่ง ในวรรณคดีไทยอธิบายว่า คือ นางยักษ์หรือยักษ์ผู้หญิง ชอบกินคน มีหน้าตาหน้ากลัว แต่สามารถแปลงเป็นหญิงงามเพื่อล่อลวงชายหนุ่มให้แต่งงานด้วยดังเช่น นางผีเสื้อสมุทร ในเรื่อง พระอภัยมณี  นอกจากนี้ยักษิณี และยักษ์ ต่าง ๆ สามารถแปลงกายให้ตัวใหญ่โตเท่าภูเขา เพื่อเดินทาง ต่อสู้ หรือล่าสัตว์กินเป็นอาหารดังเช่น นางพันธุรัตในบทละครนอกเรื่องสังขทอง

ยั่วยุ คือ ส่งเสริม สนับสนุน ให้เข้าใจผิด หรือทำสิ่งต่าง ๆ ทั้งที่ดีและไม่ดี

ยุติธรรม คือ ความเที่ยงธรรม ความชอบด้วยเหตุผล ด้วยความสุจริตของผู้มีอำนาจปกครอง ตรงกันข้ามกับ “อยุติธรรม”

รักเดียวใจเดียว คือ มีความมั่นคงในความรักต่อคู่รักของตนเพียงคนเดียว ไม่ปั่นใจไปรักคนอื่น

รัชทายาท คือ ผู้จะสืบราชสมบัติ, ผู้ที่จะครองราชย์เป็นองค์ต่อไป.

รัฐประหาร คือ การใช้กำลังยึดอำนาจ และเปลี่ยนแปลงคณะรัฐบาลโดยฉับพลันแต่ไม่เปลี่ยนระบอบการปกครอง, ถ้าเปลี่ยนระบอบการปกครองด้วยเรียกว่า ปฏิวัติ

ระลึกชาติ คือ ระลึกถึงหรือจำได้เกี่ยวกับความเป็นไปของชีวิตในชาติก่อน เช่น แม่การเกด ระลึกได้ว่าพี่หมื่นเคยเป็นเพื่อนรักของตนในชาติที่แล้ว

ราชทูต คือ ทูตของพระราชา

ราชสมบัติ หมายถึง ตำแหน่ง และทรัพย์สมบัติของพระราชา

ราชสำนัก หมายถึง หน่วยงานการทำงานเพื่อปกครองบ้านเมือง ภายใต้อำนาจของเชื้อพระวงศ์ (ญาติของพระราชา) ต่าง ๆ และพระราชา

รู้บุญคุณ คือ มีความกตัญญู ความต้องการตอบแทนผู้มีพระคุณ

เรือสำเภา หรือสำเภา คือเรือเดินสมุทรชนิดหนึ่งที่แล่นไปค้าขายทางทะเลแบบชาวเอเชียที่มีต้นแบบมาจากเรือของชาวอาหรับเปอร์เซีย-จีน

โรงทาน คือ สถานที่แจกทาน สิ่งของ อาหารให้คนยากจน

ฤๅษี คือ นักบวชถือศีลใช้ชีวิตสันโดษที่อาศัยอยู่ในป่า อาจจะนุ่งห่มหนังสัตว์ หนังเสือ หรือผ้าที่ทำจากเปลือกไม้ ผ้าย้อมสีส้มออกแดง เป็นต้น ซึ่งฤๅษีส่วนใหญ่เป็นผู้มีความรู้สูง จึงมักกลายเป็นเจ้าสำนักปฏิบัติธรรม หรือสำนักการเรียนรู้ วิทยาการและความรู้ต่าง ๆ ในป่า

ลมสินค้า คือ ลมที่ทำให้เรือเดินทะเลแล่นไปค้าขายในประเทศต่าง ๆ ได้ เป็นลมประจำปีที่พัดจากทิศตะวันออกไปทางทิศตะวันตก เป็นลมที่พัดอยู่ทั่วไปในบริเวณศูนย์สูตรของโลก

ลี้ภัย คือ หลีกหนีภัย หลบหนีภัย เช่น ลี้ภัยการเมือง ลี้ภัยสงคราม ในที่นี้หมายถึง หลบหนีไปไกลจากประเทศที่อยู่ของตน เพราะภัยสงคราม หรือการเมือง

ลุง คือ พี่ชายแท้ ๆ ของพ่อและแม่

ลุงบุญธรรม ในที่นี้คือ คนที่พ่อและแม่นับถือว่าเป็นพี่ชาย ที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด

วันเพ็ญ คือ วันที่พระจันทร์เต็มดวงในช่วงเวลาขึ้น 15 ค่ำ

วันเพ็ญเดือน12 คือ วันลอยกระทง

วาจาสัตย์ คือ  ทำตามสิ่งที่เคยพูด หรือคำมั่นสัญญา

ศรัทธา ในที่นี้หมายถึง ความเชื่อ ความเลื่อมใส และความเชื่อมั่นในสิ่งที่ดีงาม  เพราะความเห็นที่ถูกต้อง

ศาล ในที่นี้หมายถึง สถานที่ซึ่งใช้พิจารณาคดีต่าง ๆ ตามกฎหมาย

ศีล หมายถือข้อปฏิบัติทางศาสนา เช่น ศีล 5 ข้อที่ 1 ห้ามฆ่า หรือทำร้ายจนเป็นสาเหตุให้สัตว์ถึงแก่ความตาย เป็นต้น

ศีลบารมี หมายถึงมีคุณงามความดีเพราะรักษาศีล จนเป็นที่ยกย่องของคนทั้งหลาย หรือเป็นที่ยอมรับในสังคม เป็นต้น

สกา คือ เกมการเล่นพนันอย่างหนึ่งของอินเดียโบราณ ใช้ลูกบาศก์ (ลูกเต๋าแบบอินเดีย) ทอดแล้วเดินตัวสกาตามแต้มลูกบาศก์.

สัจจะ คือ ความจริง และความจริงใจ

สัจจบารมี ในที่นี้หมายถึง คุณความดีคือความซื่อสัตย์

สัตว์นรก คือ สิ่งมีชีวิต หรือวิญญาณบาปที่ทำความชั่วไว้มาก เมื่อตายไปวิญญาณได้ไปอยู่ในนรก

สัตว์เลี้ยง คือ สัตว์ที่มนุษย์นำมาเลี้ยง และดูแล ถือว่าเป็นทรัพย์ส่วนบุคคล

สัตว์หิมพานต์ คือ สัตว์มหัศจรรย์ในตำนาน ในนิทานที่เชื่อว่าอยู่ในป่าหิมพานต์ ซึ่งอยู่ที่เชิงเขาพระสุเมรุ ที่ตั้งอยู่เป็นยอดเขาที่สูงสุดในทิวเขาหิมาลัย ปัจจุบันเรียกว่า “เขาเอเวอเรสต์”

สนทนาธรรม คือ การพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับข้อคิดและคติธรรมต่าง ๆ

สันติธรรม คือ คุณความดีต่าง ๆ เพื่อส่งเสริมความสงบสุขและเรียบร้อยของสังคม

สันติสุข คือ ความสุขที่เกิดจากความสงบเรียบร้อยของสังคม

สมบัติคู่เมือง คือ ทรัพย์ หรือสิ่งมีค่าที่เป็นของบ้านเมือง

สัมพันธไมตรี คือ ความผูกพันกันฉันมิตร

สรรเสริญ คือ กล่าวคำยกย่อง เชิดชู  การกล่าวคำชม เยินยอในคุณความดี

สลบ คือ อาการหมดความรู้สึก หมดสติ จนหลับไปไม่รู้ตัว

สวรรค์ คือ ดินแดนที่อยู่ของพวกเทวดา ที่เชื่อกันว่าเป็นดินแดนที่มีแต่ความสุข และมีแต่คนดีที่ทำความดีแล้วเมื่อตายไปจึงได้ไปเกิดเป็นเทวดาในสวรรค์

สอบสวน คือ รวบรวมพยานหลักฐาน และดำเนินการอย่างอื่น ซึ่งพนักงานสอบสวนได้ทำไปเกี่ยวกับความผิดที่กล่าวหา เพื่อที่จะทราบข้อเท็จจริง หรือพิสูจน์ความผิด และเพื่อเอาตัวผู้กระทำผิดมาฟ้องลงโทษ

สร้างฐานะ ในที่นี้คือ การทำฐานะของครอบครัวดีขึ้น จากการหารายได้เข้าครอบครัว ด้วยการทำงาน การค้าขาย การสะสมสินทรัพย์ด้วยความสุจริต

สินบน ในที่นี้หมายถึง ทรัพย์สินหรือเงินที่มอบให้ผู้มีอำนาจกระทำการไม่เป็นธรรมเพื่อประโยชน์ของผู้ให้ เช่น การตัดสินคดีที่เข้าข้างผู้ผิด

สิ้นพระชนม์ คือ ตาย

สิ้นอายุขัย คือ ตาย

สิริมงคล คือ มิ่งขวัญ มงคล ความสุขสวัสดี

สุวรรณภูมิ คือดินแดนในตำนานที่มักถูกกล่าวถึงจากชาวอินเดีย โดยเฉพาะในวรรณกรรมพุทธศาสนาว่าเป็นติดแดนที่มั่งคั่งทางการค้าและเต็มได้ด้วยทองคำ โดยประเทศที่นับถือพุทธศาสนาไม่ว่าจะเป็น พม่า ไทย ลาว ชวามลายู ฯ มักอ้างว่าดินแดนของตนเป็นดินแดนสุวรรณภูมิ ซึ่งความจริงสมัยพุทธกาลยังไม่มีการปกครองแบ่งเป็นประเทศที่มีเขตแดนชัดเจน และชนชาติต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นชวามลายู มอญ และเขมรโบราณผลัดเปลี่ยนกันขึ้นมามีอำนาจในดินแดนแถบนี้ ปัจจุบันจึงให้ทำความเข้าใจแบบง่าย ๆ ว่า สุวรรณภูมิคือดินแดนอาเซียนในปัจจุบัน

สุวรรณลังกา คือ ประเทศศรีลังกา หมายถึงดินแดนลังกาที่มั่งคั่งด้วยทอง (จากการค้าขาย)

เสด็จ คือ เดินทาง ดำเนิน ไป

เสวยความสุข ในที่นี้หมายถึงการใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

เสมียน เจ้าหน้าที่เกี่ยวกับหนังสือเพื่องานราชการต่าง ๆ (งานธุรการ)

เสียสละ ความเสียสละ ในที่นี้หมายถึง การยอมเสียผลประโยชน์ส่วนตนเพื่อผู้อื่น หรือสังคมโดยรวม

เสียหน้า คือ รู้สึกถูกทำให้ขายหน้า หรืออับอาย, ขายหน้า

เสากระโดง คือ เสาใหญ่ของเรือใช้แขวนใบเรือ เพื่อกางใบเรือรับลมสินค้าที่พาให้เรือแล่นออกจากท่าเรือไปค้าขายในประเทศต่าง ๆ

หมอดู คือ อาชีพที่ทำนายทายทักตามหลักการของโหราศาสตร์ และหรือการคาดเดาต่าง ๆ

โหรหลวง หมายถึง ผู้ทำหน้าที่เป็นหมอดูดวงในวัง (บ้าน) ของพระราชา

อบายมุข คือ สาเหตุแห่งการตกต่ำของชีวิตเพราะความประพฤติของตนเอง มี 2 กลุ่ม ตามความคิดเห็นของพุทธศาสนา คือ

อบายมุข 4 ประการ	อบายมุข 6 ประการ
1. เป็นนักเลงหญิง
2. เป็นนักเลงสุรา	1. ดื่มน้ำเมา (เป็นนักเลงสุรา)
3. เล่นการพนัน	2. เล่นการพนัน
4. คบคนชั่วเป็นมิตร	3. คบคนชั่วเป็นมิตร
	4. เที่ยวกลางคืน (นักเลงหญิง?)
	5. เที่ยวดูการเล่น (ไปสถานที่มั่วสุมสิ่งไม่ดี)
	6. เกียจคร้านการทำงาน.

 

อยุติธรรม คือ ความไม่เที่ยงธรรม ความไม่ชอบด้วยเหตุผล ด้วยความทุจริตของผู้มีอำนาจปกครอง ตรงกันข้ามกับ “ยุติธรรม”

อัยการ ในที่นี้หมายถึง เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ฟ้องผู้ต้องหาต่อศาล 

อยู่เย็นเป็นสุข คือ การมีชีวิตอย่างมีความสุข ไม่มีเรื่องทุกข์ร้อนทั้งกายและใจ

ออกหมายจับ หมายถึงการทำเอกสารอย่างเป็นทางการแล้วลงเลขที่ มีลายเซ็นจากผู้มีอำนาจและตราประทับตามกฎหมาย เพื่อนำไปใช้ในการจับกุมผู้ทำผิด หรือสงสัยว่ากระทำความผิดทางกฎหมาย

อาฆาต หรือผูกอาฆาต คือ ผูกใจเจ็บ และคิดแก้แค้น, จองเวร, พยาบาท

อาศรม คือ บ้าน หรือกระท่อม (เรือน) ที่อยู่ของนักบวชในป่า

อำพราง คือ ปิดบังเพื่อให้หลงเข้าใจไปในทางอื่น, พูด หรือแสดงอาการเพื่อปกปิดไม่ให้รู้ความจริง

อิทธิพล ในที่นี้หมายถึง อำนาจที่สามารถบันดาลให้ผู้อื่นคล้อยตาม หรือทำตาม

อุเบกขา ในที่นี้หมายถึง ความเที่ยงธรรม, ความวางใจเป็นกลาง, ความวางใจเฉยอยู่ไม่หวั่นไหวด้วยกิเลส และการล่อลวงจากคนไม่ดี

อุเบกขาบารมี คุณความดีของการวางใจเป็นกลางไม่หวั่นไหวด้วยกิเลสทั้งปวง

(วิดีโอยูทูปที่เชื่อมลิงก์กับคำศัพท์ส่วนใหญ่มีข้อความถาดเสียงสามารถอ่านได้ ถาดข้อความที่เป็นภาษาอังกฤษของยูทูปสามารถใช้โปรแกรมแปลอัตโนมัตผ่านระบบออนไลน์ได้ ส่วนยูทูปที่ไม่มีถาดข้อความเป็นเนื้อหาที่เข้าใจได้จากการดูภาพประกอบในวิดีโอ)

ย้อนกลับไปหน้าแรก