เรื่องที่ 1 ทางเดินแห่งชีวิตต้องเลือกเอง
|
ภาษามือประกอบการเรียนรู้ 1.1 โดยวิทยากรภาษามือ กนกวรรณ เชยโพธิ์ 💥นานมาแล้วสมัยที่ท้าวกาสิกราชได้ครองเมืองพาราณสีแต่ไม่มีลูกเลย
พระมเหสีของพระองค์ชื่อ “จันทรเทวี” จึงรักษาศีลตั้งจิตอธิษฐานขอบุตรต่อสวรรค์
ก็ได้โอรสองค์หนึ่งคือพระเตมีย์ เมื่อแรกเกิดโหรหลวงได้ทำนายว่าในอนาคตพระกุมารจะได้กลายเป็นพระราชาที่ยิ่งใหญ่ |
💥แต่ว่าเด็กน้อยนั้นไม่ต้องการเป็นพระราชา
แต่อยากจะออกบวชมากกว่า จึงชอบทำสมาธินิ่งเงียบไม่พูดคุยกับใคร
นอกจากเทวดานางฟ้าเท่านั้น ซึ่งการสนทนานี้จะไม่มีคนธรรมดาได้ยิน
จนคนทั้งหลายเข้าใจว่าพระเตมีย์เป็นคนใบ้หูหนวก |
💥แม้ว่าแม่ของพระเตมีย์คือ
นางจันทรเทวีจะรู้ดีว่าลูกของตนไม่ได้เป็นคนใบ้หูหนวก
แต่ก็ไม่สามารถพิสูจน์ให้ผู้ใดเชื่อได้ เพราะพระเตมีย์ไม่ยอมพูดคุยกับใคร
ไม่อยากได้ราชสมบัติ และไม่อยากเป็นพระราชา |
💥 ฝ่ายท้าวกาสิกราชต้องการจะพิสูจน์ให้คนทั้งหลายเห็นว่าลูกชายของตนปกติ
จึงใช้วิธีต่าง ๆ ทอดสอบพระเตมีย์ โดยให้ประชาชนทั่วไปเป็นพยาน เช่นการยิงธนู
การให้นั่งอยู่ท่ามกลางสัตว์มีพิษ การให้อดอาหาร แต่ว่าพระเตมีย์ก็ทำสมาธินิ่งไม่เคลื่อนไหว
ตลอดเวลา ๑๖ ปี ภาพเคลื่อนไหว 1.2 โดยเอ็ม รุทรกุล |
💥สุดท้ายแม้ท้าวกาสิกราชและนางจันทรเทวีก็ต้องจำใจให้คนขับรถม้าชื่อ
“สุนันทะ” พาพระเตมีย์เอาไปฝังทิ้งนอกเมืองให้ตาย ตามคำเรียกร้องของคณะข้าราชการต่าง
ๆ ในราชสำนัก แต่ขณะที่นายสุนันทะกำลังขุดหลุดฝั่งพระเตมีย์ 💥พระองค์ก็ลุกขึ้นมาแสดงตนว่าตนไม่ได้เป็นคนใบ้หูหนวก
และให้นายสุนันทะกลับเข้าเมืองไปบอกพ่อแม่ว่าท่านขอลาบวช |
💥หลังจากที่พระเตมีย์ได้ออกบวชเป็นฤๅษี พระบิดา
พระมารดา และประชาชนก็ตามมาเชิญให้สึกกลับไปครองเมือง แต่พระเตมีย์ก็ไม่ยอมเปลี่ยนใจ |
💥สุดท้ายท้าวกาสิกราช นางจันทรเทวี
พระญาติและบริวารที่ซื่อสัตย์ส่วนหนึ่งจึงได้ออกบวชตามพระเตมีย์ด้วยความรักและภักดี
|
💥เมื่อบวชแล้วทั้งหมดก็เป็นนักบวชที่ดีรักษาศีลอันบริสุทธิ์ เมื่อทั้งหมดได้ตายไปแล้ว
ก็ได้ไปสู่สวรรค์ และภพภูมิของพระโพธิสัตว์ต่าง ๆ ไม่ต้องตกไปสู่นรกอีกเลย
ซึ่งในชาตินี้พระโพธิสัตว์ได้บำเพ็ญเนกขัมมบารมีคือการออกบวช เนื้อหาโดยเอ็ม รุทรกุล |


ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น